Bronx - dzielnica Nowego Jorku, położona w północnej części miasta, głównie na stałym lądzie, choć obejmuje także swoim zasięgiem parę mniejszych wysp. Tworzy ona hrabstwo o tej samej nazwie.
Bronx zamieszkuje głównie ludność pochodzenia latynoskiego (48,38%) i Afroamerykanie (35,64%). W 2001 roku Bronx liczył ok. 1 330 000 mieszkańców.
Nazwa dzielnicy pochodzi od nazwiska szwedzkiego imigranta Jonasa Broncka, który pierwszy osiedlił się na tym terenie.

Leftfield
Leftover Crack
Lefty
Legenda
Legendary Pink Dots
Legiao Urbana

Lost Boyz
Lost in Reality
Lost Paradise
Lostprophets

Nada Surf
Nadia
Nagelfar
Naggaroth Nightmares
Naglfar

New Edition
New Found Glory
New Kids On The Block
New Model Army
New Monkees
New Musik

Paco Ibańez
Padi
Paez Fito
Pagan Lorn
Page

Purple Schulz
Pursuit of Happiness
Pushmonkey
Pushover
Pussycat
Puya

Alfred James Pacino (ur. 25 kwietnia 1940 w Bronksie w Nowym Jorku), znany jako Al Pacino, jest jednym z najbardziej popularnych i utalentowanych aktorów współczesnego amerykańskiego kina. Urodził się w rodzinie pochodzenia sycylijskiego, jego dziadkowie przyjechali do Ameryki z Corleone na Sycylii.

Pod koniec lat 60. uczęszczał na zajęcia z aktorstwa, prowadzone przez Lee Strasberga, gdzie odkryto jego talent. Do końca tej dekady wygrał nagrodę Obie za jego rolę w spektaklu The Indian Wants The Bronx i Tony za Does the Tiger Wear a Necktie?. Jego debiutem filmowym była rola w filmie Me, Natalie (1969), a po popisie aktorskim w Panic in Needle Park (1971) gdzie grał narkomana został zauważony przez znanego reżysera Francisa Coppolę.

Jego rola w filmie Ojciec chrzestny otworzyła mu drogę do wielkiej kariery, został on wybrany przez Coppolę na odtwórcę roli Michaela Corleone, pomimo że o tę pozycję walczyły takie gwiazdy jak Robert Redford, Warren Beaty czy mało jeszcze wtedy znany Robert De Niro. Otrzymał on wtedy nominację do Oscara, ale samą nagrodę wygrał dopiero w 1992, za rolę niewidomego podpułkownika Franka Slade'a w filmie Zapach kobiety. Al Pacino odebrał również (7 czerwca 2007) nagrodę Amerykańskiego Instytutu Filmowego za całokształt kariery aktorskiej.

Mimo że na początku lat 80. wystąpił w serii filmów które poniosły porażki kasowe i krytyczne, nie przyczyniło się to do zmniejszenia jego popularności. Zdecydował się on wtedy powrócić na deski scen teatralnych, gdzie występował przez prawie cztery lata. Jego następny film Sea of Love był już dużo bardziej udany, a od tego czasu Pacino wystąpił w wielu udanych filmach w których zdobywał znakomite recenzje – Carlito's Way, Heat, Donnie Brasco, czy The Recruit. Pacino nie zdecydował się na wystąpienie w szeregu filmów które zapewne uczyniłyby go jeszcze bardziej sławnym, między innymi nie przyjął on ról Hana Solo w Gwiezdnych wojnach, kapitana Willarda w Czasie Apokalipsy czy Edwarda Lewisa w Pretty Woman.

Nigdy nie był żonaty ale ma troje dzieci, córkę Julię oraz bliźniaki Antona i Olivię z długoletnią przyjaciółką Beverly D'Angelo.

James Brown (ur. 3 maja 1933 w Barnwell Karolina Południowa, zm. 25 grudnia 2006 w Atlancie, Georgia) - amerykański piosenkarz, kompozytor, instrumentalista (instrumenty klawiszowe), osobowość sceniczna.

James Brown uznawany jest za prekursora gatunków rhythm and blues, soul i funky. Muzyka Browna wywodzi się z fuzji bluesa i gospel z instrumentalnym, tanecznym jazzem oraz sporymi wpływami muzyki latynoskiej. Muzyka ta, oparta na bogatym instrumentarium obejmującym rozbudowaną sekcję instrumentów perkusyjnych i dętych, cechuje się wielką żywiołowością. Brown jako wokalista charakteryzuje się mocnym, ekspresyjnym głosem. Jego technika wokalna, pełna zaśpiewów i ozdobników, czyni go jednym z najłatwiej rozpoznawalnych wokalistów soulowych. Dotyczy to również jego emocjonującego i ekstatycznego scenicznego employ, będącego szczerą projekcją charyzmy artysty. James Brown był artystą bardzo płodnym. W ciągu długiej kariery, rozciągającej się od końca lat pięćdziesiątych do wczesnych osiemdziesiątych XX wieku, wydawał średnio po cztery albumy rocznie, a w rekordowym 1968 aż dziewięć. Wylansował wiele utworów, które są dziś standardami muzyki rozrywkowej, takich jak "It's a Man's World", "I Feel Good" czy "Sex Machine". Kariera została przerwana finansowymi i prawnymi kłopotami artysty, które doprowadziły do kontrowersyjnego procesu kryminalnego (nadużycia podatkowe) i uwięzienia. W końcu lat dziewięćdziesiątych Brown powrócił do studia nagraniowego i na scenę, choć nie udało mu się już odzyskać dawnej popularności.

W 1986 James Brown został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame

W 1980 roku wziął udział w musicalu "The Blues Brothers". Zagrał rolę księdza w protestanckim kościele.

James Brown zmarł w wieku 73 lat w wyniku komplikacji związanych z zapaleniem płuc, choć krążą również pogłoski, iż został postrzelony w płuco przez własnego szofera w wyniku czego zmarł. freerolle sprężyny rekrutacje dolny śląsk pokazy fajerwerków Yamaha